[Sawada Takuto] [25 lat, jesień]
Przepraszam, że musiałeś czekać.
- Oh, dzięki. - Nie ma za co.
Proszę, jest gorąca.
- Gorąca. - Nie mówiłem?
Mamoru.
Hmm?
Chciałbym kupić zeszyt.
Dobrze.
Co będziesz pisał?
Jeszcze nie zdecydowałem.
Po prostu chcę pisać.
Teraz jeszcze możesz to robić, prawda?
Tak.
Przepraszam.
Gotowy?
Oh,przepraszam.
Przepraszam.
Chodźmy.
Witajcie.
- Cześć. - Dzień dobry.
Dziękuję.
- Dziękuję, że zawsze mu pomagasz. - Nie ma sprawy.
[Plan wizyt praconików opieki]
- Postawię twoje stopy na ziemi. - Dobrze.
Dziękuję.
Wyjdę, gdy przyjdzie pielęgniarka.
Dobrze.
Jednego dnia przyszła dziewczyna w naszym wieku.
I... pomagała ci się kąpać?
Yeah.
Ładna była?
Nawet.
Czułeś się zażenowany?
Było... dość intensywnie.
Stanął ci?
- Co? - Nie, nie... starałem się to kontrolować.
Dobra robota.
Ale to dziwne. Tej zdolności nie utracisz...
będzie cały czas sprawna.
Dziwne, nie?
Dobra.
Jak nie będę już prawiczkiem, pójdziemy razem do burdelu.
Dlaczego nie przeżyjesz swojego pierwszego razu tam?
To nie jest opcja. Nigdy bym tego nie zrobił.
Mam jeszcze resztki dumy, wiesz?
Jesteś pewny, że chodzisz z Hiną?
Jestem pewny. Jesteśmy bardzo zakochani.
- Serio? - Serio, serio. Serio.
Pani Sato przyszła.
Dobrze. Niech wejdzie.
Wchodzę.
- Witam. - Witam.
- Na razie. - Pa.
Oh, proszę, żeby żadne dwudziestolatki nie pomagały mu się kąpać.
Mamoru.
Przepraszam.
Przepraszam, wtedy tylko młode dziewczyny były dostępne.
Przepraszam.
Hej, Takuto ma jakąś nową dziewczynę?
Skąd to pytanie tak nagle?
Minął ponad rok odkąd rzucił Megumi, prawda?
Chyba półtora.
Ma jakąś?
Nie sądzę.
- Czy ty coś ukrywasz? - Nie.
Podejrzane.
Nic nie ukrywam.
Mówisz, że nie miał żadnej dziewczyny odkąd rozstał się z Megumi?
Na to wygląda.
Hej.
Jestem twoim chłopakiem, nie?
- Nie, nie jesteś. - Co?
Ale spotykamy się trzy razy w tygodniu
- Źle ci? - Cóż... co?
Muszę znaleźć sukienkę na dzisiejsze swatanie.
Też powinienem iść na grupowe swatanie.
Dlaczego? Przecież widujemy się trzy razy w tygodniu.
- Ale ty chodzisz. - Ja mogę.
Ah, urocze!
Hongo... ile masz lat?
25.
Tyle samo.
Był młdy chłopak...
który przyszedł ostatnio na spotkanie chorych na ALS i też miał tylko 25 lat.
Naprawdę?
Jest przystojny...
kobiety bardzo się nim interesowały.
Jeśli jest taki przystojny, to ja też chcę go poznać.
Oh... Poskarżę się twojemu chłopakowi.
Dziękuję.
Wszyscy ludzie z ALS, których poznałem są weseli i pewni siebie.
Oh, naprawdę?
Ale czy to w porządku, że tak wychodzisz?
Tak, dzięki temu poznaję ludzi.
Jak myślisz, jak długo Rikuto będzie siedział zamknięty w pokoju?
Już dwa miesiące nie chodzi do szkoły.
[Chirurgia] [Hematologia]
Zastanawiam się, czy kontaktuje się ze znajomymi ze szkoły.
Wydaje mi się, że on nie ma tam żadnych bliskich znajomych.
Rikuto tak powiedział?
Nie.
Jestem.
Cześć.
- Shige jeszcze nie ma? - Nie.
Spóźniłam się. Mam teraz dużo papierkowej roboty.
Ponieważ pracujesz na pełen etat.
Tak, w końcu się udało.
Ludzie mają różne zdania, jeżeli chodzi o jedzenie. To takie kłopotliwe.
Niektórzy mówią, że mięso jest zdrowe. Inni wręcz przeciwnie.
Mleko i brązowy ryż też.
Są zdrowe, czy nie?
Myślę, że najzdrowszą dietą jest cieszenie się jedzeniem.
Masz rację.
- Zdrowie jest najważniejsze. - Niczego nie jestem pewna tak, jak tego.
Nigdy nie miałem problemów ze zdrowiem.
To wspaniale.
Kto to może być o tej porze?
Tak.
Kwiaty dla pani.
Co?
Dziękuję.
[Najdroższa mamo, wszystkiego najlepszego] [od Megumi i Shigeyukiego]
Dziękuję.
Hej, zaskoczyliście mnie.
- Wszystkiego najlepszego. - Najlepszego.
Nic nie mówiłaś od rana, myślałam, że zapomniałaś.
Shigeyuki wybierał kwiaty.
Naprawdę? Są piękne.
Najpiękniejsze.
- Hej, kwiaty. - Racja. Przepraszam.
Gotowi?
Dziękuję wam bardzo.
Nie ma za co. Megumi bardzo się o panią troszczy.
Ja również chciałem coś pani dać.
Co za luksusowe urodziny... Chyba w porządku jest mieć czasem takie, prawda?
Powtórzmy to w następnym roku.
Naprawdę?
Mam nadzieję, że będzie tak co roku.
Oh, ale nie spytałem jeszcze Megumi.
Proszę, dbaj o nią.
Dobrze.
Hmm? O czym mówicie?
- O czym rozmawialiśmy? - Co?
No, o czym?
O niczym.
- To sekret. - Chcę wiedzieć.
[Sawada Takuto]
Subtitles by shinami
[Hours Of My Life]
Dzień dobry.
Dziękuję za pomoc.
Oh.
[Objazd] Przepraszam, ale musi pan pojechać inną drogą.
Naprawdę?
Nie spóźnisz się?
Nie, w porządku.
Jeśli się spóźnię, powiem po prostu, że pomagałam chłopakowi na wózku.
To brzmi jak tandetne kłamstwo.
Dzień dobry.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Dziękuję.
Gotowy?
Huh? Nie za dużo dzisiaj zjadłeś?
Może troszeczkę więcej.
Dziękuję bardzo.
Witam.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Jak długo Takuto planuje pracować?
Zmienia swoje zadania w pracy w miarę postępu choroby.
Ale teraz jedyne co może robić, to używać myszki komputerowej.
Mam nadzieję, że nie jest ciężarem dla firmy.
Takuto wychodzi a Rikuto zostaje w domu.
Dalej nie wiesz, dlaczego Rikuto nie chodzi do szkoły?
Przepraszam.
Jesteś jego matką.
Sam powinieneś czasami ich odwiedzić.
Już czas.
Kochanie.
Szukałem metod leczenia ALS.
Włącznie z międzynarodowymi pracami badawczymi.
Niektóre są niepotwierdzone dowodami, ale proszę, abyś i tak się nimi zainteresował.
Widziałeś się z Takuto?
Jeżeli jest ci zbyt trudno na niego patrzeć...
możesz po prostu wspierać swoją żonę, która się o niego troszczy.
- Wypominasz mi coś? - Nie.
Przepraszam, jeśli to tak zabrzmiało.
Wygląda na to, że Takuto znalazł swój własny sposób na życie z ALS.
Robi to, co obecnie może.
Poinformował innych, co się z nim dzieje.
i uzyskał ich zrozumienie.
- Powodzenia. - Daje z siebie 100% każdego dnia.
Jeśli Shige dobrze dogaduje się z twoją mamą, niedługo się pobierzecie.
Szczęściara.
Dostałaś pracę na pełen etat i jeszcze wyjdziesz za mąż.
Może to mój szczęśliwy rok?
Życzę ci, abyś była szczęśliwa w małżeństwie.
Jeszcze mi się nie oświadczył.
Ludzie mówią, że najlepiej jest wyjść za tego, kogo pokochałaś jako drugiego.
Hmm? Co masz na myśli?
Ponieważ twoją pierwszą miłością był Takuto, right?
C-Co ty mówisz?
- Mam rację. - Nie masz.
Naprawdę nie wiesz, dlaczego zerwaliście?
Teraz mogę ci powiedzieć. Powiedział, że zaczynało się robić zbyt poważnie.
Oh, pewnie jednak wolał latać za dziewczynami.
Słyszałam, że nie miał dziewczyny, odkąd się z Tobą rozstał.
Ale myślę, że to tylko znaczy, że nie miał dziewczyny na stałe.
A w takim wypadku to dobrze, że zerwaliście.
Mężczyzną, którego kocham, jest Shigeyuki.
Żałowałaś kiedykolwiek, że poznałaś Takuto?
Myślę, że poznajemy ludzi, których jest nam przeznaczone poznać.
Żałowałaś?
Nie, nie żałowałam.
Przestań mówić o Takuto.
Huh? Ale to przecież ty cały czas o nim mówisz.
W każdym razie myślę, że Shige jest najlepszym kandydatem na męża.
Mówiłam ci już, nie oświadczył mi się jeszcze.
Co?
To miejsce, do którego chcę dziś pójść.
Gdzie?
Dowiesz się, kiedy tam dotrzemy.
Oh, witam.
Cześć.
Masz wiele wolnego czasu, Mamoru-san.
- Huh? - Ciągle tu przychodzisz.
Nie mam zbyt dużo czasu. Przychodzę tu, bo chcę.
Chcesz z nami iść, Rikuto?
To tutaj.
Chodźmy.
Piłka nożna na wózkach. Wiedziałeś o tym?
Nie.
Co o tym myślisz?
Pewnie, że spróbuję.
Co nie?
Wyglądasz na przerażonego.
Dobrze, do tyłu.
Musisz być szybszy. Ok, do tyłu.
Zrób to. Patrz przed siebie.
Następny, Sawada.
Nieźle.
Yay.
Nie podniecaj się tak, nowicjuszu.
Uprawiasz jakieś sporty, Rikuto?
Nie.
Ja też nie. Może powinienem zacząć?
Dlaczego zadajesz się z moim bratem?
Totalnie zmieniasz temat.
Bo mu współczujesz, odkąd jest chory?
Kolegowałem się z nim, zanim zachorował.
Teraz też uwielbiam spędzać z nim czas.
Z czego mój brat się tak cieszy?
Cóż.
Myślę, że to dlatego, że uwielbia piłkę nożną.
Dziękuję.
Dzięki za pomoc.
Postawię wózek z tyłu.
Witaj w domu.
Myślałem, że cię nie będzie.
Też wyszedłeś, Riku?
Taa.
Gdzie byliście?
Poszedłem grać w piłkę nożną z ludźmi na elektronicznych wózkach.
- Piłkę nożną? - Tak.
Zdecydowałem się dołączyć. Pożyczyłem nawet specjalny wózek.
- Rikuto. - Co?
Ładna dzisiaj pogoda. Jak było na spacerze?
Strata czasu.
Riku, chciałabym z tobą poważnie porozmawiać.
To już dwa miesiące, odkąd nie chodzisz do szkoły.
Jestem pewna że to wiesz, ale nie możesz tego kontynuować.
Chciałabym wiedzieć, co się z tobą dzieje.
Daj mi spokój.
- Ale w takim razie... - Nie chcę z tobą rozmawiać.
Martwię się o ciebie, Riku.
Zejdź ze mnie.
Co się z tobą dzieje?
Coś złego się stało w szkole?
Nie dogadujesz się z kolegami?
Nie musisz zadawać się z osobami, których nie lubisz.
Nie powinieneś zamartwiać się rzeczami, które rujnują ci życie.
Proszę, chociaż przeglądaj książki.
To wszystko twoja wina.
Moja?
Tak, twoja.
A co ja takiego zrobiłam?
Tak bardzo się starałam dla ciebie.
Robiłem wszystko, o co prosiłaś.
I w rezultacie taki właśnie się stałem.
Stałem się taki przez ciebie, mamo.
Nie mam przyszłości.
Riku.
Wyjdź... wyjdź.
Riku.
Nigdy się nie sprzeciwiał.
Czemu to się stało?
Będziesz jadł?
Tak, jeszcze tylko wyślę jednego maila...
Tak.
do tego przystojnego chłopaka, o którym ci mówiłem.
Rozumiem.
Huh?
Co się stało?
- Możesz mi pomóc? - Yes.
Coś nie tak z czujnikiem.
[Sawada Takuto]
Jak teraz?
Ah, działa.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
[Czy chcesz wysłać email] [do Sawada Takuto? TAK czy NIE]
[1 nieprzeczytana wiadomość]
[Tu Imai Tamotsu]
Tak?
Takuto, jesteś pewien, że sobie poradzisz, jeśli wrócę do domu?
Tak.
Myślę, że tak będzie lepiej.
- Powiedziałam o tym pielęgniarce. - Dobrze.
- Dzwoń, gdyby coś się działo. - Dobrze.
Trzymaj się.
Rikuto.
Wracam do domu na jakis czas.
Przepraszam.
- Dziękuję bardzo. - Dziękuję.
Wow.
Nosisz pierścionki, Megumi?
Nie.
Muszę zdejmować na czas pracy.
Rozumiem. Ale gdybyś nosiła, to jakie?
Rikuto. Przepraszam, ale mógłbyś mi pomóc?
Dzięki, ale to mogę zrobić sam.
D-dobranoc.
Rikuto?
Pomóż mi.
Ja jestem tą, która rozumie Rikuto najlepiej, prawda?
Nie wiem co robić.
Jak możesz być taki uśmiechnięty?
Przecież nie masz żadnej przyszłości.
'Nie mam przyszłości?'
Nie powinieneś tego do mnie mówić.
Ale to prawda.
Kiedy mówisz mi coś takiego, robi mi się przykro.
Musisz myśleć, jak osoba może się poczuć, zanim coś powiesz.
Jeśli tego nie zmienisz, będziesz cierpiał, bo nie będziesz w stanie dogadać się z ludźmi.
Rozumiesz?
Był taki czas, kiedy czułem się źle, kiedy patrzyłem na twarz drugiego człowieka.
I nie wiem dlaczego.
Od kiedy?
Od kiedy byłem mały.
Wkurzałem moich znajomych...
ale mama zawsze załatwiała sprawy za mnie.
Moja podstawówka i gimnazjum były szkołami przygotowującymi do konkretnych studiów...
ludzie mieli się nazwajem gdzieś.
Spędziłem większość czasu sam.
Pierwsze dwa lata studiów były w porządku.
Ale na ostatnim roku wprowadzono specjalizacje i praktyki.
Kiedy zacząłem spędzać więcej czasu z innymi...
czułem się bardzo niekomfortowo.
To stało się męczące.
I nie wiedziałem co robić.
I te medyczne książki...
nie ciekawią mnie.
Co?
Starałem się nie zasmucać mamy przez wiele lat.
Starałem się jej nie znienawidzić.
Starałem się, ale...
Rozumiem.
Co mam robić?
Cóż... na razie, chodźmy do muzeum.
Co?
[Dinosaur World Expo]
Szkielet całego ciała Tarbozaura był najlepszy.
Zwłaszcza kość łonowa.
Kość łonowa?
Kość łonowa. Dwa słowa: kość i łono.
Ulokowana jest pod miednicą i sterczy na zewnątrz, ta w kształcie buta.
Mięśnie do niej przymocowane poruszały udem.
Więc im większa była kość łonowa, tym silniej mógł pracować nogami.
Innymi słowy, mogłeś powiedzieć jak silne były mięśnie dolnej partii ciała dinozaura...
patrząc jedynie na kość łonową.
Cóż, więc kość łonowa jest świetna.
Gotowy?
Chcesz potrenować więcej?
Moim celem jest uczestniczenie w gdzie.
Co będziesz robić, kiedy przestaniesz móc używać prawej ręki?
Ah, nie powinienem tego mówić, co?
Cóż, nie.
Jest w porządku, jeśli mówisz to do mnie.
Przepraszam.
Kiedy nie będę mógł już poruszać ręką, znajdę swój następny cel.
Następny?
Tak samo robię w pracy.
Kiedy nie mogłem już sprzedawać, wziąłem się za sprawdzanie dostaw.
Kiedy nie mogłem już chodzić, nauczyłem się pracy w biurze.
[Totalna wyprzedaż] [Dziękujemy za wizytę]
Kiedy nie mogłem już ruszać palcami...
nauczyłem się robić wszystko za pomocą myszy.
Dziękuję bardzo.
Mam szczęścię, że pracuję w firmie, która kreuje dla mnie miejsce pracy.
To tak jakby...
moim celem było znajdywanie celi.
Nieźle.
Możemy pograć jeszcze chwilę?
Gotowy?
To miejsce.
Co z nim?
Chciałbym tam pójść.
Rozejrzeć się.
Co myślisz o tym mieszkaniu?
W sumie, już podpisałem papiery.
Przeprowadzasz się?
Pomyślałem, że jeśli byśmy tu mieszkali, twoja mama nie czuła by się samotna.
12 minut rowerem.
Co?
Pobierzmy się.
Dobrze.
Przymierz.
- Pasuje idealnie. - Dobrze.
Uspokoiłam się.
Dawno się nie widzieliśmy.
- Dziękuję, że mogliśmy się spotkać. - Nie ma za co.
Chciałbym ci coś powiedzieć.
Słucham.
Zaraz idę na mecz.
- Będziesz oglądał? - Nie, grał.
Co?
Jest takie coś jak piłka nożna na wózkach.
Serio?
Jak się trzymasz, Shige?
W porządku
Dobrze to słyszeć.
Żenię się.
Z Megumi.
Gratuluję.
Chciałabyś iść na spacer?
Jest miejsce, do którego chciałbym się udać.
Gdzie?
[Centrum Sportu Musashino]
To niesamowite.
Ah, tu jest.
Przepraszam.
Tą osobą z ALS, którą poznałeś jest...
Chłopak z ósemką.
Sawada.
Dziękuję bardzo. Dzięki bardzo, młoda.
Zróbmy przerwę.
Sawada.
Ah...
Dziękuję za emaila. Przyszedłem cię zobaczyć.
Um... bardzo dziękuję.
Coś się stało?
Jestem zaskoczony. Ona jest moją koleżanką ze studiów.
Co? To prawda?
Musisz być w szoku. Że też mam ALS.
Dowiedziałem się po naszym zerwaniu.
Ale się trzymam. Nawet gram w piłkę.
Oh, słyszałem, że wychodzisz za mąż.
Gratuluję.
Proszę, nie patrz tak. Powiesz coś??
Koniec przerwy. Zaczynajmy.
To zrozumiałe.
Trening sie zaczyna.
Spotkaliśmy się.
Co?
Sawada, do zobaczenia.
Tak.
Pa.
Hej...
Czy to możliwe, że ty i Sawada byliście...
Słucham?
Nic.
[Megumi]
Spotkaliśmy się.
Myślę, że poznajemy ludzi, których jest nam przeznaczone poznać.
[Megu]
[Chciałbym, abyś była szczęśliwa]
Subtitles by shinami
- Wybraliście datę ślubu? - Nie.
Gdzie teraz jesteś?
Robię to co mogę i co chcę robić.
Kto jest teraz przy tobie?
Takuto?
Nazwa Opisthocoelicaudia pochodzi od słów 'opisthe' i 'koilos'...
Twój tata i ja myślimy o przyjeździe.
- Jest pan zakochany? - To niemożliwe.
Pożyczyłam ten szalik na tak długi czas. Przepraszam.
Chcesz kawy?
Dobrze, zróbmy to.
Tak.
- Jesteś silny, bracie. - Nie jestem.
Nie mogę się poddać. Nikt nie chciał by się ze mną zamienić życiem.